Состојбата во Ормускиот теснец сè појасно се обликува како скриен економски судир — спој од геополитички интереси, енергетска сигурност и нови финансиски практики што имаат директно влијание врз светската трговија со нафта и поморскиот транспорт.
Според извештаи во медиумите, дел од танкерите наоѓаат начини да го напуштат ограничениот простор на теснецот преку соработка со држави што одржуваат блиски односи со Иран. Како пример се наведува Оман, чија улога се покажала клучна во почетокот на април, кога неколку бродови успеале да излезат од Персискиот Залив со негова поддршка.
Податоците од поморските системи покажуваат дека на 2 април три пловила управувани од компанија со седиште во Оман — супертанкерите „Dalkut“ и „Habrut“ и гасовозот „Sohar LNG“ — ја напуштиле зоната движејќи се покрај оманскиот брег. Со тоа ја избегнале рутата што минува низ ирански територијални води, каде што, според тврдењата, се наплаќа такса за премин.
Екипажите на бродовите, според информациите, негираат дека платиле за премин, со цел да избегнат можни последици од американските санкции.
Во меѓувреме, се појавија и информации дека шест контејнерски бродови од групацијата MSC го напуштиле теснецот со исклучени GPS системи. Наспроти тоа, два други брода — „Francesca“ и „Epaminondas“ — биле задржани од страна на Иранската револуционерна гарда под сомнение дека се обиделе да транзитираат без одобрение.
По ескалацијата на тензиите, САД распоредија значително поморско присуство и воведоа блокада на иранските пристаништа, но без директна координација со комерцијалните бродови. Американските власти наведуваат дека транзитот е дозволен за оние што не се поврзани со Иран и не вршат плаќања кон него.
Од друга страна, Иран воведе сопствен систем на наплата за премин низ Ормускиот теснец — клучна артерија низ која минува значителен дел од глобалните испораки на нафта. Според официјални изјави, станува збор за нов пристап кон регулирање на сообраќајот во зоната.
Проценките укажуваат дека тарифите првично биле околу еден милион долари по транзит, а подоцна се зголемиле. Алтернативно, се разгледува и модел на наплата по барел пренесена нафта.
Во исто време, медиумските извештаи посочуваат дека Техеран анализира можност за користење криптовалути, како што е Биткоин, за наплата на овие услуги — потенцијален начин за намалување на видливоста на трансакциите и избегнување на санкциски ограничувања. Оваа опција, според извори, е сè уште предмет на разгледување од страна на надлежните институции.
Севкупно, развојот на настаните во Ормускиот теснец ја потврдува трансформацијата на регионот во комплексен и динамичен економски фронт, каде што класичните стратегии се преплетуваат со нови, помалку транспарентни механизми.
