Во услови на воени конфликти и растечка инфлација, златото традиционално се смета за најсигурна инвестиција. Но актуелните случувања на Блискиот Исток со Иран покажаа поинаква слика на финансиските пазари. Наместо злато, токму нафтата стана главниот добитник на кризата.
Од почетокот на конфликтот, цената на Брент нафтата порасна за околу 37 проценти, додека вредноста на златото забележи пад од приближно 10 проценти. Причината за растот на нафтата е нарушеното производство и намалената понуда од Персискиот Залив, што создаде страв од глобален недостиг на енергенси. Кога понудата се намалува, цените природно растат, а инвеститорите се насочуваат кон енергетскиот сектор.
Од друга страна, падод на златото изненади многумина. Иако во изминатиот период бележеше значителен раст и важеше за сигурно засолниште во време на кризи, пазарите сега реагираат повеќе на монетарната политика отколку на самите геополитички ризици.
Клучниот фактор се каматните стапки во САД. Златото не носи камата или дивиденда, па кога приносите на американските обврзници растат, инвеститорите сè повеќе се насочуваат кон инструменти што носат сигурен принос. Поради очекувањата дека американската централна банка ќе ги задржи високите каматни стапки подолг период, интересот на златото ослабна.
Финансиските аналитичари објаснуваат дека златото најдобро функционира кога постои недоверба во финансискиот систем или кога инфлацијата излегува од контрола. Во моментов и покрај ценовните притисоци, пазарите се уште веруваат дека Федералните резерви имаат капацитет да ја стабилизираат економијата.
Во меѓувреме, големите инвестициски банки остануваат оптимисти за долгорочната перспектива на златото. Се очекува централните банки и понатаму да ги зголемуваат златните резерви, а можно е и нов раст на цената доколку во идниина дојде до намалување на каматните стапки.
Сепак актуелната криза покажа дека во краток рок нафтата има поголема корист од инфлаторните шокови, бидејќи директно профитира од растот на цените на енергенсите. Златото пак останува долгорочна заштита, но неговото движење, денес е многу повеќе поврзано со политике на централните банки отколку со самите воени конфликти.
