Во европските финансиски кругови веќе се разгледуваат потенцијалните наследници на актуелната претседателка на Европската централна банка, Кристин Лагард, иако нејзиното повлекување сè уште не е официјално потврдено. Шпекулациите се зголемија и поради можноста Лагард да ја преземе водечката позиција во Светскиот економски форум, што ја активираше трката за влијание меѓу земјите од еврозоната.
Одлуката за нов претседател на ЕЦБ ќе ја донесат лидерите на 21 земја членка, во период кога се очекуваат и кадровски промени на високи позиции, вклучително и главен економист и потпретседател на институцијата.
Најсилни кандидати за претседателската функција се Клаас Нот, Пабло Ернандез де Кос и Хоаким Нагел. Тие не се избрани само врз основа на личните квалификации, туку нивните кандидатури одразуваат и пошироки политички и економски интереси на различните земји-членки.
Процесот на избор е сложен и вклучува баланс помеѓу „големите“ и „малите“ економии, како и различните пристапи во монетарната политика — од построги мерки за инфлација до пофлексибилни политики за поттикнување економски раст. Според неформални правила, раководството на ЕЦБ мора да вклучува претставници од Германија, Франција, Италија и Шпанија, што дополнително го ограничува изборот.
Северните земји се изјаснуваат за Клаас Нот, познат како „јастреб“ во монетарната политика, додека Пабло Ернандез де Кос се смета за поумерен кандидат со богато меѓународно искуство. Сепак, конечната одлука ќе зависи и од политичките компромиси и распределбата на клучните функции, особено на позицијата главен економист, кој може да биде решавачки за рамнотежата меѓу земјите-членки.
Иако процесот е во тек, исходот останува неизвесен. Ова е поради фактот што ваквите одлуки обично се носат во последен момент, како резултат на комплексни политички договори што ќе го дефинираат идниот курс на еврозонската монетарна политика.
